De rozentuin

Van IranActua Encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
De rozentuin
De rozentuin

[bewerken] Informatie

Titel: De rozentuin

Auteur: Saadi

Uitgever: Bulaaq

Jaar: 2004

ISBN10: ISBN 905460025X

ISBN13: ISBN 9789054600251

Aantal Pagina's: 272




[bewerken] Beschrijving

De rozentuin is een onbetwist hoogtepunt in de klassieke Perzische literatuur. Het is een prozawerk met veel korte gedichten, zodat het ook tot de poëzie kan worden gerekend. Het gaat over machtigen en rijken tegenover onderdrukten, over oprechtheid tegenover veinzerij, over mystiek, erotiek en morele waarden. Saadi (ca. 1212-1295) was zowel mysticus als hoveling, maar bovenal dichter. Na zijn opleiding in Bagdad reisde hij rond in de islamitische wereld. Zijn boek geeft weer wat hij leerde over vorsten en bedelmonniken, hovelingen en krijgslieden, kooplieden en pelgrims. De rozentuin was het eerste literaire werk uit Perzië dat in Europa bekend werd. In 1654 verscheen er een Nederlandse vertaling via het Duits, later hebben Bilderdijk en Leopold er fragmenten van vertaald. Saadi wordt - niet alleen door de Perzen - bewonderd om zijn puntige stijl en nuchtere wijsheid.


[bewerken] Recenties

'De Rozentuin', daterend uit de 13e eeuw, is een van de klassieke werken uit de Perzische literatuur. De tekst ervan bestaat uit verhalend proza en poezie, ghazal's, liefdesgedichten met een mystieke inslag, een genre waarin Perzische dichters een hoge graad van verfijning hebben weten te bereiken. De verhalen en gedichten zijn in zeven thematische hoofdstukken gegroepeerd, zoals 'Over het leven van de koningen', 'Over het nut van het zwijgen' en 'Over omgangsvormen'. De hoveling en dichter/denker sjeik Saadi (circa 1212-1295) heeft veel gereisd; zijn boek geeft puntig, nuchter maar ook mild weer wat hij leerde over en van uiteenlopende mensen: vorsten, bedelmonikken, kooplieden en krijgslieden. Dit wijsheidsboek was het eerste literaire werk uit Perzië dat in Europa bekend werd. Bilderdijk en Leopold vertaalden er fragmenten uit. J.T.P. de Bruijn, emeritus-hoogleraar Perzisch te Leiden, vertaalde het boek, met hier en daar een moralistische boodschap, zorgvuldig uit het Farsi en voorzag het van aantekeningen, een verklarend namenregister en een verhelderend nawoord. (NBD|Biblion recensie, Redactie)


                                              
Persoonlijke instellingen