Farhad Mehrad

Van IranActua Encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Farhad Mehrad

Naam in Farsi

فرهاد مهراد

Geboortedag

20 januari 1943

Geboorteplaats

Tehran

Sterftedag

31 augustus 2002

Sterfteplaats

Parijs, Frankrijk

Leeftijd

59 jaar

Iraanse Persoonlijkheden
© www.iranpedia.info

Farhad Mehrad (فرهاد مهراد), (geboren 20 januari 1943 – gestorven 31 augustus 2002) was een leidend Iraanse Rock/Folk musicus en zeer bekend voor zijn revolutionaire lieden, en vooral bekend als Farhad.

Farhad is in Tehran geboren. Hij is zoon van Reza Mehrad, een Iraanse diplomaat werkend voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken in de Arabische landen. Hij was de jongste kind van de familie.

Op driejarige leeftijd toonde hij al zijn belangstelling van muziek, toen hij buiten de kamer van zijn broer bleef staan om naar zijn vioollessen te luisteren.

Op school krijgt hij passie voor literatuur. Hij besliste om literatuur te studeren op middelbare school, maar wegens afwezigheid van zijn vader dwong zijn oom hem om wetenschappen te studeren ondanks zijn slechte resultaten op alle andere onderwerpen buiten literatuur en het Engelse taal. Zijn wensen genegeerd en omdat hij niet graag studeerde wat hij aan het studeren was, stopt hij met zijn studies.

Na te zijn gestopt met het studeren ontmoet hij een Armeense muziekgroep. Spelend met hun instrumenten leert hij muziekspelen uit ervaring, en wordt hij gitarist van de groep.

De groep ging naar zuiden van Iran om voor de 'Iranian Oil Company Club', één van de grootste organisaties in Iran met vele buitenlandse arbeiders, te zingen. Voor de start van het eerste nacht, de groep vraagt aan Farhad om te zingen, doordat hun vocalist afwezig was. Farhad’s grote attentie om goed de woorden articuleren, en zijn kennis van wereldsliteratuur was een voordeel voor hem. Toen hij verscheidene lieden in het Italiaans, Frans en het Engels zong, was het moeilijk om te geloven dat zijn moedertaal het Farsi is. Dit zorgde voor de succes van de groep.

Na een tijd verlaat Farhad de groep en begint een solocarrière. In 1964 zingt hij enkele lieden in het Engels op de Iraanse Nationale Televisie, waar hij nog meer aandacht aantrekt.

Later in een evenement gesponsord door 'Etelaat Javanan', een populaire jongerenmagazine, zingt hij in 'Amjadiee'-stadium, dat een grote succes voor hem meebracht. Shahbal Shabpareh, de frontman van de populaire groep 'Black Cats', vraagt aan hem om met hun groep mee te zingen, als vocalist, gitarist en pianospeler.

Black Cats zal in die tijd grote successen boeken, mede dankzij Farhad.

Maar Farhad zal ook de Black Cats verlaten om voor zijn zieke zus in Engeland te zorgen.

Farhad ontmoet in Engeland een bekende producent maar voordat een overeenkomst gesloten kon worden geraakt Farhad erg ziek.

Bij zijn terugkeer in Iran, en met zijn komende lieden wordt Farhad één van de populairste zangers van die tijd.

Farhad zingt alleen lieden met een boodschap, en hij geloofde ook in die boodschappen. Zijn eerste lied zal 'Ye Marde Tanha' (Een Eenzaam Man) zijn dat in 1969 zal uitkomen.

Tussen 1971 en 1973 brengt hij maar drie singles uit, nl. 'Jomeh' (Vrijdag), 'Hafteye Khakestari' (Grijze Week) en 'Ayeneh' (Spiegel).

In de voorjaren van de revolutie van 1979 zingt hij 6 revolutionaire lieden met boodschappen dat tot eenheid riep. De dag na de revolutie, op 11 februari 1979 zingt hij 'Vahdat' (Eenheid) op het Iraanse Televisie om de revolutie en vrijheid te herdenken.

Na de revolutie verbied de Islamitische regime Farhad om zijn albums uit te brengen. Zelf 'Vahdat', welke eer aan de revolutie bracht, werd verboden omdat het lied ‘niks nieuw bracht.’ Maar de echte reden was om hem, omdat hij populair was bij het volk, te doen vergeten en wegens de boodschap van mensheid in het lied.

Farhad blijft jarenlang in stilte. Hij zal midden jaren '90 Iran verlaten, en verscheidene concerten in het buitenland. Hij brengt in de Verenigde Staten nog één album uit, 'Barf' (sneeuw) in 1999.

Farhad heeft naast Iraanse lieden, ook enkele Engelse lieden gezongen, dat hij nog in een album wou uitbrengen, maar sterft voor hij het kan eindigen op 31 augustus 2002, na twee jaar strijd tegen zijn ziekte.

Hij is begraven in de 'Thiais'-begraafplaats, buiten Parijs.